Projects

Supporting schools in Maehongson province

Location : Mae La Noi, Maehongson
There are 3 schools+ 1 school this year.
1. Kariki school
2. Prabat huai phueng school
3. Huai maak nun school
4. Mae Samaeng school (no construction)
140 beneficiaries, age between 3-13 years old
Why?
This year we chose to give help in Maehongson province. We made this choice because Maehongson still have the lowest income per capital in Thailand. We started to do the research with ‘small standard schools’ in remote areas first. The schools may look in better shape when compared to the last 2 years where we were helping ‘extend opportunity schools’ in Omgoi area, however it still has its own problems some of which they need help urgently.
3 schools that have been selected for full help from us this year have one common problem which is their buildings. They are falling apart. This is very dangerous not only for the kids but also for the teachers too. The reason that they can’t get any financial assistance from the centre to fix these buildings is they do not have enough kids attending the school. When the centre has to split the budget between all schools in the province, the budget always goes to the bigger schools. This system leaves them with no chance of getting any money to fix these buildings and they do not have any other resource to tap into. So they have to keep on using these dangerous buildings that are about to collapse.
Kariki school has a problem with the kindergarten building and the toilet for boarding kids. There was a volunteer group that tried to build a small building for this before but they left before it was finished. This schools has the same problem with the building and is in a dangerous condition. So we will fix this problem and make it functional. The girls dorm also has no toilet. The kids have to walk out in the dark to the toilet that is faraway from the dorm. We will build a toilet in between these 2 buildings. So we can fix the problem for boarding kids and kindergarten kids with one action.
Prabat huai phueng school has a problem with kindergarten building. Termites have eaten all the structure. The whole building is falling apart. They don’t have enough water to use in the school during the dry season therefore we will help them with a water pump to solve this problem as well.
Huai mak nun school’s building looks the scariest. The structure is inclined around 10+ degree already. They were trying to use a sling to hold that building up with the hope they can use it for longer. This is so dangerous especially during rainy season. It’s used for teaching the kids and as a place to pray these activities take place at the same time. KFAM has to act quickly to help them even though their location in not so difficult to reach when compared to another schools. This is problem is urgent.
If KFAM doesn’t help these 3 schools then a tragic accident might happen in the future. That’s why after we went to research, we could not just leave them behind.
..............
Activity together: due to the COVID-19 situation, all on-site acitvities together with the children have unfortunately been cancelled

How to donate

1. Money donation
Krungthai bank
Mae rim branch
Account name : โครงการปันนำ้ใจพี่ให้น้อง
Sharing is caring
Account number : 515-0-50142-5
SWIFF code : KRTHTHBK
Address 3/2 muu 1, Chiangmai-fang road, Rimtai, Chiangmai 50180
Tel : 053297222
1. Donation of stuffs
2. please check online ‘stuff needed list’ and inform us what would you like to sponsor.
3. Pack it well. (If it is stuffs for schools, please pack separately for each school) and label it at front : what is inside, ‘use for KFAM projects’ and this address below.
Sergeant major Passakorn Yavira
Spacial force Unit 5
005 muu2, Tambon Dongaew, Amphoe Maerim, Chiangmai
• you can choose to send donation items during December 2020- 15 January 2021 between these 2 drop off spots in Bangkok or Chiangmai. The detail is in Thai below.

What is needed

A. List of constructions.
1. Kariki school
- fixing kindergarten building
- Toilets
- Expanding eating area
2. Prabat huai phueng school
- fixing kindergarten building
- Water pump (12,000)
3. Huai maak nun school
- fixing building
...........
B. List of stuffs for schools
1. 8 footballs 8 volleyballs (2/2 each)
2. 16 Badminton 16 shuttle corks (4/4 each)
3. 4 Football pumps (1 each)
4. 24 big plastic storage boxes (6 each)
5. 4 gallons of dish washing soap (1 each)
6. 40 dish washing sponge 12 cloth washing brush (10/3 each)
7. 4 gallons of detergent (1 each)
8. 8 indoor brooms 8 outdoor brooms (2each)
9. 8 maps (2each)
10. 16 door mats (4 each)
11. 16 mats (4 each)
12. 8 shovels 8 hoes (2each)
13. 8 watering pots 8 hods (2each)
14. 4 plastic tanks 4 buckets (1 each)
15. 120 bags of seeds (40 each)
16. 8 big garbage bins (2 each)
17. 4 big pots 4 big pans (1 each)
18. 4 ladles 4 spatulas (1each)
19. 4 cutting board 16 knifes (1/4)
20. 40 (big) toothpastes (10)
21. 40 bottles(or refills) of washing soap (10)
22. 4 sets Teaching materials ; vocabulary card, picture posters, picture books (1)
23. 8 board games (2)
24. 4 sets of legos or other toys (1)
25. 4 sets of coloring tools (1each)
26. 4 shelves (1)
27. 4 big bags of rice (1)
28. 20 bags of soy protein (5)
29. 40 bags of green beans (10)
30. 20 sugar 20 salt (5/5)
31. 40 big bags of glass noodle (10)
32. 4 fish sauce, 4 oyster sauce (1/1)
33. 20 pail cookies (5)
34. 4 sets of first aid kits and commonly use medicine : pain killer, antihistamine
35. 140 pieces of rewards for activity
36. 100 stainless steel cup. We will use this cup for activity to reduce single use plastic before giving to the schools.
37. 7 sets of table for Huai Mak Nun school (3,900x7=27,300)
38. 1 printer for Huai maak nun school (4990)
39. 61 student sport uniforms for Kariki and Prabat Huai phueng school (690x61 = 42,090)
.............
C. Stuffs for kids
1. 140 sport t-shirts
2. 160 pillows (also for teachers)
3. 50 kg. Of second hand jackets
4. 140 towels
5. 140 underwear
6. 140 student socks
7. 140 shower bucket
8. 140 fabric bags
9. 140 sandals
10. 140 rain boots
11. 140 umbrellas
12. 140 student bag pack
13. 280 pens
14. 280 pencils
15. 140 erasers
16. 140 rulers
17. 140 sharpeners
18. 140 pencil bags
19. 140 coloring pencils
20. 140 coloring books
21. 280 notebooks
22. 140 drawing notebooks
23. 140 toothbrushes
24. 140 toothpaste for kids
25. 140 brushing teeth cup
26. 140 soaps
27. 140 canned fish
28. 140 rice noodles
29. 280 snacks
30. 1 bag of cleaning clots

เนื่องจากกำหนดการเดิมในการลงพื้นที่ทำกิจกรรมของเคแฟมนั้น อยู่ในช่วงวันที่ 23-26 มกราคม 2021 บวกกับสภาพสถานการณ์โควิดในประเทศไทยในปัจจุบัน ทำให้เราต้องตัดสินใจปรับเปลี่ยนแผนการดำเนินการใหม่ของโครงการรอบปีนี้
1. การก่อสร้างทุกอย่างของทุกโรงเรียน ต้องเสร็จตามเวลาเดิม ภายในวันที่23 มกราคม 2021
2. ของบริจาคทุกชิ้นต้องส่งมอบให้โรงเรียนและเด็กทุกคน
3. กิจกรรมนอกเหนือจากสองอย่างนั้น ให้ทำการยกเลิกทั้งหมด

สถานที่ แม่ลาน้อย, แม่ฮ่องสอน
โรงเรียนที่ได้รับคัดเลือกเข้าโครงการอย่างเต็มจำนวนมี3โรงเรียน
1. โรงเรียนบ้านกะริคี
2. โรงเรียนพระบาทห้วยผึ้ง
3. โรงเรียนห้วยหมากหนุน
และโรงเรียนที่ได้เข้าโครงการบางส่วนเพิ่มเติม
4. โรงเรียนแม่สะแมง (เฉพาะของให้โรงเรียนบางส่วน+ ของให้เด็ก +กิจกรรมร่วมกัน, จะไม่ได้ในส่วนของการก่อสร้าง)
ผู้ได้รับผลประโยชน์ทั้งสิ้น 140คน
ทำไม?
ปีนี้พวกเราเลือกจังหวัดแม่ฮ่องสอน เนื่องจากแม่ฮ่องสอนยังเป็นจังหวัดที่มีรายได้ต่อหัวต่ำที่สุดในประเทศไทย พวกเราจึงเริ่มทำการสำรวจในพื้นที่แม่ฮ่องสอนก่อน ปีนี้โรงเรียนที่ติดต่อให้ลงพื้นที่โดยส่วนมากเป็นโรงเรียนการศึกษาขั้นพื้นฐาน ดังนั้นถ้าเทียบกับพื้นที่อำเภออมก๋อยที่พวกเราทำเมื่อสองปีที่ผ่านมา อาจจะมีอาคารที่ดูดีกว่าบ้าง แต่โรงเรียนเหล่านี้ก็มีปัญหาที่ต้องการความช่วยเหลือและจำเป็นเร่งด่วนแตกต่างกันไป
โรงเรียนทั้ง3โรงเรียนที่ได้รับการคัดเลือกเข้าโครงการอย่างเต็มจำนวนในปีนี้ มีปัญหาเหมือนกันอย่างหนึ่งคือ ตัวอาคารมีปัญหา ทรุดโทรม เป็นอันตรายต่อเด็กมาก แต่จำนวนหัวเด็กต่อโรงเรียนน้อยมาก เพราะเป็นโรงเรียนกันดารในพื้นที่ชุมชนขนาดไม่ใหญ่ จึงทำให้การต่อรองเพื่อของบประมาณจากส่วนกลางในแต่ละครั้งเพื่อซ่อมแซมจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ทั้งเด็กๆและครูต้องเรียนท่ามกลางความเสี่ยงที่สภาพตัวอาคารพร้อมจะพังลงได้ทุกเมื่อ โดยที่ไม่ทราบเลยว่าจะหาทางหางบประมาณมาซ่อมแซมได้อย่างไร
โรงเรียนกะริคีมีปัญหาเรื่องอาคารอนุบาล และห้องน้ำสำหรับเด็กพักนอนหญิง ตัวอาคารอนุบาลได้รับการอนุเคราะห์จากกลุ่มอาสากลุ่มหนึ่งซึ่งสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ และมีปัญหาโครงสร้างโดนปลวกกิน หากอยากได้อาคารอนุบาลที่ปลอดภัย จึงจำเป็นที่จะต้องรื้อทำใหม่ให้สมบูรณ์ ส่วนห้องน้ำที่จะสร้าง จะสร้างไว้นะหว่างอาคารอนุบาลและหอหญิง เพื่อให้เด็กๆไม่ต้องเสี่ยงเดินฝ่าความมืดออกมาเข้าห้องน้ำในจุดที่ไกลจากหอ
โรงเรียนพระบาทห้วยผึ้งมีปัญหาปลวกกินโครงสร้างอาคาร เสี่ยงต่อการถล่มลงมามาก จึงต้องทำใหม่ทั้งหมด พร้อมทั้งมีปัญหาการขาดแคลนน้ำในหน้าแล้ง จึงต้องการขอความช่วยเหลือในเรื่องเครื่องสูบน้ำอีกด้วย
ส่วนของโรงเรียนห้วยหมากหนุน โครงสร้างตึกเอียงประมาณ10% ไปแล้วและเอาลวดสลิงยึดโครงสร้างไว้ เพื่อเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ตอนที่ทีมเข้าไปสำรวจตกใจมาก เพราะหากพายุเข้านี่ความเสี่ยงสูงมากสำหรับทั้งครูและนักเรียนที่นี่ ดังนั้นแม้โรงเรียนนี้เข้าถึงไม่ลำบากเมื่อเทียบกับอีกสองโรงเรียน แต่นี่เป็นเรื่องฉุกเฉินเร่งด่วนที่เคแฟมไม่ทำไม่ได้
ดังนั้นหากเคแฟมไม่รับช่วย3โรงเรียนนี้เข้ามาในโครงการ อาจจะเกิดอุบัติเหตุอันตรายในเวลาอันใกล้ได้ นี่จึงเป็นเคสจำเป็นเร่งด่วนจริงๆ
..........
โรงเรียนที่ได้รับคัดเลือกเข้าโครงการของเคแฟม จะได้รับการสนับสนุน 4 ประเภท
A. การก่อสร้างที่จำเป็นเร่งด่วน
B. อุปกรณ์ข้าวของเครื่องใช้และข้าวสารอาหารแห้งสำหรับโรงเรียน
C. อุปกรณ์การเรียนและชีวิตประจำวันของเด็ก
D. กิจกรรมร่วมกัน
...........
A. รายการการก่อสร้างที่จะสนับสนุน (ราคาจะประกาศอีกครั้ง)
1. โรงเรียนบ้านกะริคี
- ซ่อมแซมอาคารอนุบาล
- สร้างห้องน้ำระหว่างอาคารอนุบาลและหอพักนอน
- ปรับปรุงโรงอาหาร
2. โรงเรียนพระบาทห้วยผึ้ง
- ซ่อมแซมโครงสร้างอาคารอนุบาล
- เครื่องสูบน้ำ (12,000)
3. โรงเรียนห้วยหมากหนุน
- ซ่อมแซมอาคารเรียน
..........
B. รายการสิ่งของสำหรับโรงเรียน
1. ลูกฟุตบอล 8 วอลเล่ย์บอล 8...... Red Rose Fc Academy....จองแล้ว
2. ไม้แบดมินตัน 16 ลูกแบด 16...... Red Rose Fc Academy
3. ที่สูบลมบอล 4 ......... Red Rose Fc Academy
4. กล่องพลาสติกเก็บของใหญ่ 24 (โรงเรียนละ6)
5. น้ำยาล้างจาน 4 แกลลอน (โรงเรียนละ1)
6. ฟองน้ำล้างจาน 40 แปรงซักผ้า 12 (โรงเรียนละ 10/3)
7. ผงซักฟอก 4 แกลลอน (โรงเรียนละ1)
8. ไม้กวาดดอกหญ้า 8 ไม้กวาดทางมะพร้าว 8 (โรงเรียนละ 2/2)
9. ไม้ถูพื้น 8 (โรงเรียนละ 2)
10. ผ้าเช็ดเท้า 16 (โรงเรียนละ4)
11. เสื่อ 16 (โรงเรียนละ4)
12. หัวจอบ 8 หัวเสียม 8 .... คุณตติยากร สังกะและครอบครัว จองแล้ว
13. บัวรดน้ำ 8 บุ้งกี๋ 8 ...... คุณตติยากร สังกะและครอบครัว จองแล้ว
14. ถังพลาสติก 4 กาละมัง 4 (โรงเรียนละ1/1)
15. เมล็ดพันธุ์ผัก 120 ซอง (โรงเรียนละ 30)
16. ถังขยะใหญ่ 8 ถัง (โรงเรียนละ 2)
17. หม้อทำอาหาร 4 กะทะ 4 (โรงเรียนละ1/1)
18. ตะหลิวใหญ่ 4 ทัพพีใหญ่ 4 (โรงเรียนละ1/1)
19. เขียง 4 มีดคละไซส์ 16 (โรงเรียนละ 1/4)
20. ยาสีฟันหลอดใหญ่ 40 (โรงเรียนละ10)
21. สบู่ล้างมือ 40 ขวดใหญ่หรือเป็นแบบเติมได้ (โรงเรียนละ 10)
22. สื่อการสอนเด็กเล็ก เช่น การ์ดคำศัพท์ สมุดภาพ โปสเตอร์ หนังสือภาพ 4ชุด (โรงเรียนละ1ชุด)
23. บอร์ดเกมส์ 8 กล่อง (โรงเรียนละ 2กล่อง)
24. เลโก้ หรือของเล่นเด็กอื่นๆ 4ชุด......บริษัท เวิลด์ทอยส์ สมุทรปราการ และ ครอบครัวนิฐิชัยภัทร จองแล้ว
25. สีโปสเตอร์ สีไม้ พู่กัน 4ชุด (โรงเรียนละ1ชุด)
26. ชั้นวางของ 4 (โรงเรียนละ1)
27. ข้าวสาร 4กระสอบ (โรงเรียนละ1)
28. โปรตีนเกษตร 20ถุง (โรงเรียนละ 5)
29. ถั่วเขียว 40(โรงเรียนละ10)
30. น้ำตาล 20 เกลือ20 ถุง (โรงเรียนละ 5)
31. วุ้นเส้นห่อใหญ่ 40 (โรงเรียนละ10)
32. น้ำปลา 4 น้ำมันหอย 4 (โรงเรียนละ1)
33. ขนมปี๊บ 20 ปี๊บ (โรงเรียนละ5)
34. เซ็ทยาสามัญประจำบ้าน, ยาแก้ปวด, ยาแก้แพ้ เพิ่มเติม 4ชุด
35. ของรางวัลทำกิจกรรม 140 ชิ้น ..... บริษัท เวิลด์ทอยส์ สมุทรปราการ และ ครอบครัวนิฐิชัยภัทรจองแล้ว
36. แก้วสแตนเลส สำหรับใช้ในกิจกรรม 100ใบ หลังจากจบกิจกรรมจะแบ่งมอบให้ทั้ง3โรงเรียน เพื่อลดขยะพลาสติกแบบใช้แล้วทิ้ง
37. โต๊ะทานอาหารสำหรับเด็ก 7ชุด โรงเรียนห้วยหมากหนุน (3,900x7= 27,300)
38. ปรินท์เตอร์ โรงเรียนห้วยหมากหนุน (4990)
39. ชุดวอร์มเด็กนักเรียน โรงเรียนกะริคี เด็ก25คน และโรงเรียนพระบาทห้วยผึ้ง 36คน (690x61= 42,090)
..........
C. รายการของมอบให้แก่เด็กๆ
1. เสื้อกีฬา 140ตัว
2. หมอน 160ใบ (เผื่อให้คุณครูด้วย)
3. เสื้อกันหนาวแบบบาง 1 กระสอบ 50กิโล
4. ผ้าเช็ดตัว 140
5. กางเกงใน 140
6. ถุงเท้านักเรียน 140
7. ขัน 140
8. ถุงผ้าใส่หนังสือ 140
9. รองเท้าแตะ 140
10. รองเท้าบูทยาง 140
11. ร่ม 140
12. กระเป๋าเป้นักเรียน 140
13. ปากกา 280 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
14. ดินสอ 280 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
15. ยางลบ 140 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
16. ไม้บรรทัด 140...... ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
17. กบเหลาดินสอ 140........ ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
18. กระเป๋าใส่ดินสอ 140 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
19. ดินสอสีกล่องเล็ก 140 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
20. สมุดระบายสี 140 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
21. สมุด 280 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
22. สมุดวาดรูป 140 ........ ครอบครัวน้องเก้า จองแล้ว
23. แปรงสีฟัน 140
24. ยาสีฟันสำหรับเด็ก 140
25. แก้วน้ำแปรงฟัน 140
26. สบู่ 140
27. ปลากระป๋อง 140
28. เส้นหมี่ 140
29. ขนม 280 ชิ้น
30. ผ้าขี้ริ้ว 1 กระสอบ...... คุณดวงฤดี จิตรวศินกุล ธงค้าไม้ จองแล้ว
..............
D. กิจกรรมร่วมกัน
ในสัปดาห์ที่3หรือ 4 ของเดือนมกราคม 2021 หลังจากก่อสร้างเสร็จ เราจะมีกิจกรรมของน้องๆพร้อมอาสาสมัครร่วมกัน เล่นเกมส์ เล่นกีฬา มอบของ รับประทานอาหารร่วมกันดังเช่นทุกปี
*รายละเอียด จะประกาศเพิ่มเติมอีกครั้ง
................
วิธีบริจาค
1. บริจาคเงิน
เข้าบัญชีของโครงการ
โครงการปันนำ้ใจพี่ให้น้อง
Account name : Sharing is caring
Account number : 515-0-50142-5
ธนาคารกรุงไทย Krungthai Bank
สาขาแม่ริม Mae Rim Branch
2. บริจาคสิ่งของ
- ดูที่ลิทซ์ของที่ยังขาด แล้วแจ้งความประสงค์ว่าจะสปอนเซอร์ของอะไรบ้าง
- แพ็คของให้ดี (ถ้าเป็นของของโรงเรียน รบกวนช่วยแยกแต่ละโรงเรียน) และจ่าหน้าดังนี้
ถึง จ.ส.อ.ภาสกร ยาวิละ
กรมรบพิเศษที่ 5
005 ม.2 ต.ดอนแก้ว อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ 50180
บรรจุ ......(ของที่ท่านจะให้น้องๆ)......
ใช้สำหรับโครงการเคแฟมเท่านั้น
- ส่งของได้ ระหว่างเดือนธันวาคม 2020- วันที่15 มกราคม 2021 ณ สองจุดรับของ ที่เชียงใหม่และกรุงเทพ
ส่งตรงที่จุดส่งของเชียงใหม่
จ.ส.อ.ภาสกร ยาวิละ
กรมรบพิเศษที่ 5
005 ม.2 ต.ดอนแก้ว อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่ 50180
หรือ ส่งที่จุดรับของในกรุงเทพ
พ.ต.ทัศนชัย จันทร์แว่น
ร้อย. ปจว. 1 กองทัพภาคที่ 1
สวนมิสกวัน ถนนราชดำเนินนอก เขต ดุสิต กรุงเทพฯ
ผู้ประสานงานรับของ พ.ต.ทัศนชัย ผบ.ร้อย.ปจว.ที่ 1
โทร 082-826-8308

Supporting schools in Chiang Mai province

Now it’s come to an end for this year’s KFAM project. 7 schools were part of it and at least 220 children got direct benefits from this project

This year, our stress for seeking support for construction budget was enormously decreased due to the fast that we had an anonymous donor who take care of all these cost which made all school construction can start on time and much more easy in every steps. So, we will start from sharing results of construction first.

 

1/7 Baan Sob Hard school ; We were able to fix all electrical systems, and provide more LED lamps to light up the school. New Battery can provide more capacity and currently they have enough power to supply the Television. When we visited, the kids are watching Cartoons during the wait. Also, the fence was already finished, now the vegetables that are grown in the school are completely safe and sound from their free range cows and pigs.

 

2/7 Ra-ar Nok school : This school is actually the best result which made us the most delighted. Last time during dry season, school members and villagers have to walk down a hill and travel a long distance to collect water from the well for everyday usage. After we rectified the water system and installed a pump (which can be removed when no longer in use), connect irrigation system, and piping to be able to store in water tank which raised up quality of living for children and villagers. As for power system which was well rectified and also some electric cables were replaced with new ones which lighten up the school a lot. As for the dishwashing sink that we installed this can provide better hygiene for the kitchen.

 

3/7 Huay Kanoon school : Our support was mainly for building, starting from a termite problem,, build new school roof, add some brickworks to prevent insects and reptiles, connecting sinks in the kitchen. In our opinion, the improvement will be no longer needed at this school for a while.

 

4/7 Huay Yab school : Actually before we arrived, there is another team came to support building maintenance , so floor tiles are in good condition, Brickworks are already done but it appears we have ran out of budget but still left some important point which is roof leakage and a beam that was very old and weathered, therefore we provided support at this point. Although the beam may look slightly sagged it is made from new timber so, it is completely safe. As for sink and transformer they are not yet finished yet but it will be very soon. We also provided 2 kindergarten desks when our team were on site.

 

5/7 Chuimo School (Our volunteers based here during the trip): We updated the power system that makes the school brighter and better power storage. The floor of the school was changed to ceramic tiles for easy maintenance and eliminating noise when walking on. We added a gas stove and a burner to the kitchen to facilitate cooking for the teachers.

 

6/7 Loogoodoo School: We changed the floor to ceramic tiles for easy cleaning and added 2,000-litre water tank. Now the school should have enough water supply during drought. We added a sink for the kitchen to have a proper cleaning area.

 

7/7 Mae Ra-Ar Nai: updated the power system. The school also requests internet system as the coverage reached the school area. No problem with installation. We also fixed the fence at the front of the school

 

There were no issues with the constructions. The villagers, teachers, and the soldiers at each location had been working well together to build the schools. The expenses are far less than other places we have been to, because the teacher and soldiers helped putting in their labour and helped save costs anyway they can.

We approved additional paint to 5 out of 7 schools and delivered paint to each school during the activity day, except for Chui Mo School that our volunteers had finished painting during the trip.

 

Donation items to the schools: we delivered the donation items to each school on the activity day. Other than 5 of 7 schools that will receive desks and chairs, we believed to have cover all items. From teaching instruments, books, storages, sports goods, kitchen items, gardening tools, cleaning tools, dry food, condiments, safety kids, and many more.

In terms of donation items to the kids, we didn't hold anything back as always. We have back-to-school items like pencils, notebooks, coloring pencils, etc. Then we have personal items such as clothes, underwear, towels, soaps, aluminum cups, pillow, and such. Dry goods such as rice noodles and vermicelli. What’s new this year are umbrellas and boots requested by the teachers. We were told that it would get muddy during the rainy season, where regular sandals usually get destroyed and villagers don’t usually have umbrellas. We added backpacks for each student and give big bag of rice to the schools, instead of small portion to each student like we have done in previous years.

As the number of students in the initial 5 selected schools are fewer than expected, so we invited students from 2 schools in the same group, Chokpok and Huei Gaipa School, to also join on the activity day. We have enough donation items, so the kids from the 2 new schools were all able to receive the donation items.

We received also a large amount of second-hand clothes for adults. Thank you everyone for donating second-hand clothes to us. They were enough to give to all 7 schools, 2 big sacks each, to bring back to their community. We also have enough to give to all villagers and pre-school kids that attended the event. We hope that we could get second-hand clothes donated enough for the coming years, so we could give the clothes to all villagers like we have done this year.

 

It can be a long story to tell about the activities we did for this year project as we all, the kids, volunteers, teachers, the army special force team, and all villagers, have had an unforgettable experience together.

 

Day 1: We travelled with all the donated stuff to our based area up on the mountain. We were so confident that task for this Day 1 can be an easy piece as we only simply traveled to the area with all the donated stuff / stop by along the way to check all the construction work we did prior the trip / grouping/categorizing all the donated stuff / and put up the sleeping tent for all the volunteer team. However, this year, we faced with quite number of obstacles, i.e., one of our pick-up truck hit the school water pipe caused breakage of the pipe right at the front of the school. This year, we received so many donated stuff but we have very limited 4-wheel big truck, we can only carry small amount of stuff at a time. The place where we considered as our base is too small to store all the donated stuff, not only for storing, we used this place as to group and categorize whether all the second-hand clothes that we can say we received more than thousand pieces or hundreds of toys required even more space. The limited space dragged us a bit to not be able to push as fast as we want. We worked from early afternoon and continued working until sunset, even dinner was ready, but our sleeping tents have not put up yet. Though number of obstacles we needed to pass through on this first day, the Special Army Force team and all the Volunteers gave all their hands to pass this through. We finally managed to get the Day 1 done as planned though more struggling than expected.

 

Day 2: We started our second day at 5 o’clock in the morning by the Breakfast Cooking Team. Though we were not disturbed by the morning chicken song but all of us still showed up on time. The Chef Lead from the school is Teacher Jack, she was there helping us until last day of our site visiting. She made cooking for number of people seems to be very easy, we only followed her guidance and nice meal were magically served to all of us.

We arranged activities and games for all the kids from three schools. There were 60 kids altogether. We took this chance to get ready for our big day. The kids were way too little and most of them were unable to speak Thai. They only spoke their local language (Ka-Riang language). This made a huge challenge for us to have a deep think on how to handle all the kids on our big day. There was no problem to the Cooking Team, only that they needed to cook for all the 60 kids plus all the team. But such big number of kids could not really bother the Cooking Team. Everything went well. We just wondered that the Khao Soy (Thai-Northern spicy noodle) which was the Lunch menu for all the kids, would not it be too spicy for them. But this was not really a big concern as we saw the kids really enjoyed a big piece of chicken wing. Or even some of them finished all the soup, or even asked for a second round! The spicy soup cannot stop the kids to enjoy this Khao Soy.

We added one more activity for today, it was “Trash Picking-Up activity”. We encouraged the kids to walk around the school and their village to pick up all the trash that was on the floor. We found that whether the villagers or the kid’s parents just get rid of all their trash by just throwing it away, just that it was not stay in their shelter that was considered as fine. At first, we can see that the kids completely have no idea what we were trying to do. But once we did the trash picking up with them, making it as another fun game, then the kids found it was fun and enjoyed picking up the trash a lot. No matter what they found on the floor that looked not belong to the floor, i.e., with color like some part of the plastic bag or the milk carton, they grabbed those rightaway. Not only the kids learned getting rid of the trash from this activity, the villager started to get rid of those trash as well, and not throw them away as before.

Now let’s move to the Construction Team, they went out to check all the construction work from other four schools. We also divided another small team as “In-School Construction Team”. This team did all the painting work over the school building. We were provided only purple and white color from the school. We were asked a night before from one of the teachers to paint Doraemon. We accepted this request rightaway. Once we finished our painting work, white color as a base color and decorated by a couple of purple Doraemon, we later realized that the teacher that made a request of painting Doraemon was not actually the teacher of this school!! The teacher that actually stays at the school, Kru Bua (Teach Bua), actually like Mickey Mouse!!! We then made our promise to her that if her school was selected to our KFAM project again, we will paint Mickey Mouse for her.

We did some changes on how we assign the Cooking Team, this was slightly different from what we did in the previous years. The change was due to there were few people lining for showering and we have a lot more Volunteer this year, this was then be the first year that we finished all the activities by 4 in the afternoon, then there were some people helping out in the kitchen and some taking a shower. We think that this way works really well. This made the responsibility for food not to be to any one person, but that to whoever was free, they can help cooking or preparing food.

There was another change we made this year, we reduced using a one-time used plastic cup. Last year, there were a huge number of wasted one-time used plastic cups that were used for kids and there were huge amount of trash after the activity. This year, we encouraged our Volunteer to bring their own reusable cup. This reduced greatly amount of the trash. This reflect a great result, we then planned to continue doing this next year. Also, for the next year activity, we have an idea of using Melamine Tableware or Stainless plate/dish to be used in our Big-Day activity and this will be in the list of a sponsor proposal. We believe that using such reusable tableware will help reducing the use of plastic or any non-recycled/ one-time used plate/dish for kids. Those Melamine Tablewares or stainless dishes can be cleaned after use and we can give away those dishes to the school for further use and there will be no plastic waste created after the activity. As you know, those plastic waste take million years to dispose.

 

On the 3rd day of the activity, this was our big day! Big play! And big gifts to give to all the kids according to our plan! This year there were 7 schools and 220kids as our beneficiaries. But this year the amount of the kids in the school was less than when we did the research. That’s why we also invited another 2 schools : Huai gai bpa and Jok pok school to bring the kids to join the activities. And the kids will get the gifts same as everyone. And the stuffs for these 2 schools we had 2 extra handyman tool sets gave them. Because sponsor gave us extra tool sets so it was perfect.

We were really excited about it since last night on the briefing time. We talked about the plan and schedule well. But turn our in the morning the kids from first school had arrived an hour earlier! Our activity team still had breakfast. So it was a bit of a chaos in the morning. Because we had to set up the place and speakers for the activity as soon as possible. Some the kids were panic a bit when they saw tall foreigners in our team. It’s the first time in their life to see foreigners and people who are this tall. But the kids from 3 schools that were here yesterday for the activities, they already used to us. They were smiling and happy to see the team again.

The communication problem that we found yesterday, today we had a solution. Luckily one of Special Force that volunteer with us could speak Karen hill tribe language. So the whole day he was a second language MC along with the team since morning. Problem solved!

In order to feed the kids from 9 schools + villagers + teachers + our team, in the kitchen they had to work very hard. It was the first time for them to have this kind of big event in this village. So it was so exciting for everybody too.

We set big team for the kitchen more than usual. And with all helps from teachers from 9schools, in the end we managed it. We were able to produce 300+ noodles for everybody.

We were thinking if the food is not enough for us, we will just let them eat. It was the first time for them to see big pieces of meat in a meal and this big portion. So for them it means a lot more. For us we can just eat something in the evening in one goal then. But in the end, food was enough for everybody. Actually maybe because we were also too tired to eat too. Or maybe it was because we had only 15 min break before we all had to get back to our station. We just had to try our best!

After lunch the kids prepared 5 sets of performance to show us, as a ‘thank you’ to us. We all would love to see. But most of us this is prime time to prepare another set up for the next program : giving every kids all the stuffs from sponsors. We had to do it as fast as possible. Because we know in order to give everything to the kids in this big amount it will take some time. We did not want the kids who had travelled from other village to travel back after sunset. On these kind of roads it will be too dangerous for them. Anyway, we finished giving stuffs for the kids, then we still have some stuffs to give to villagers too. This year we really received massive amount of second hand cloths. Thank you so much everybody. We had it more than enough to give to everyone and also shared to other 7 villages.

At night time, after this big day, we made a small party for KFAM team, teachers, military volunteers together to celebrate this big success. We were so relieved that everything went very very well.

 

On the last day after breakfast, our last assignment was ‘big cleaning’. We have to clean the school even cleaner than when we arrived. We had bother the school for many days. And now we had so many labors. So only an hour of work we can clean the school to the perfect condition. This morning one thing very strange was the kids in the village seem like they knew that we will head back today. So they came to school since early morning, helping us clean their school together. We think one of our mini goal of inspiring the kids was success. We could see this the result just after a couple of days we spend time with them.

 

Thank you very much to all sponsors from everywhere in the word, volunteers, Special Force that sent the team volunteer with us, every teachers from 9 schools, all villagers. KFAM projects this year wouldn’t be this success without your help. Thank you so much from our hearts.

จบไปแล้วค่ะกับโครงการเคแฟมรอบปีนี้ มีโรงเรียน7แห่งที่ได้รับการพัฒนา และอย่างน้อยเด็ก 220คนเป็นผู้รับผลประโยชน์โดยตรงจากโครงการนี้

ปีนี้พวกเราเครียดน้อยลงเยอะในเรื่องของการหาค่าก่อสร้างให้ทันเวลา เนื่องจากมีผู้ไม่ประสงค์ออกนาม ครอบครัวจากประเทศออสเตรเลีย-ไทย ช่วยในเรื่องค่าก่อสร้างทั้งหมด ทำให้การก่อสร้างของทุกโรงเรียนเริ่มได้ทันเวลา และสะดวกในทุกขั้นตอน ดังนั้นพวกเราจึงขอเริ่มการรายงานผลลัพธ์จากในส่วนของสิ่งก่อสร้างก่อนเลยค่ะ

1/7 โรงเรียนบ้านสบหาด : เราได้แก้ปัญหาระบบไฟฟ้า ตอนนี้มีจำนวนดวงไฟเพิ่มขึ้น ทำให้ภายในห้องเรียนสว่างขึ้น แบตเตอรี่ใหม่ก็ทำให้สามารถเก็บไฟฟ้าได้มากขึ้น ตอนนี้ไฟฟ้ามากขึ้นจนกระทั่งไฟพอสำหรับเปิดทีวีได้ด้วย ตอนที่พวกเราเข้าไป คุณครูเปิดทีวีให้น้องๆดูการ์ตูนระหว่างที่รอคณะเราเข้าไป รั้วก็ทำเสร็จเรียบร้อย เมื่อก่อนวัวและหมูของชาวบ้านที่เลี้ยงแบบปล่อย เข้ามากินผักที่โรงเรียนปลูกไว้ ตอนนี้ก็ไม่เข้ามาแล้วค่ะ ผักของโรงเรียนปลอดภัยไม่มีปัญหาแล้วค่ะ

2/7 โรงเรียนบ้านแม่ระอานอก : โรงเรียนนี้เอาจริงๆคือผลลัพธ์ที่ได้ทำให้พวกเราดีใจจนถึงที่สุด สิ่งที่พวกเราช่วยคือปรับปรุงระบบน้ำและระบบไฟ เมื่อก่อนตอนหน้าแล้ง ทั้งโรงเรียนและคนในหมู่บ้านจะต้องเดินลงเนิน ไปไกลมากเพื่อไปตักนำ้ในบ่อขึ้นมาใช้ทุกวัน ตอนนี้เราทำการติดตั้งปั๊ม(ที่สามารถยกเก็บได้เมื่อไม่ใช้) ต่อท่อและสายยาง และสามารถนำนำ้ไปเก็บไว้ในถังเก็บนำ้ได้ ทำให้คุณภาพชีวิตของเด็กและชาวบ้านดีขึ้นมาก ส่วนระบบไฟนั้นทำได้เรียบร้อยดี ติดตั้งเพิ่ม เดินสายไฟใหม่ ทำให้ไฟสว่างขึ้นเยอะค่ะ ส่วนซิงค์ก็ติดตั้งแล้วทำให้การล้างจานและสุขอนามัยในส่วนครัวดีขึ้น

3/7 โรงเรียนห้วยขนุน : สิ่งที่เราเข้าไปปรับปรุงคือตัวอาคารค่ะ เริ่มจากการแก้ปัญหาปลวก ทำหลังคาใหม่ ยกพื้นก่อบล็อคขึ้นมา เพื่อไม่ให้แมลงและสัตว์เลื้อยคลานเข้ามาข้างใน และต่อซิงค์นำ้ในครัว หลังทำ คิดว่าที่นี่คงอยู่ได้โดยไม่ต้องปรับปรุงอะไรไปอีกพักใหญ่ๆเลยค่ะ

4/7 โรงเรียนห้วยยาบ : จริงๆแล้วที่นี่ ก่อนเราเข้ามา มีคณะได้เข้ามาช่วยปรับปรุงอาคารแล้ว พื้นกระเบื้องอยู่ในสภาพดี ก่ออิฐบล็อคยกขึ้นมา ก่อนใช้ไม้เก่าตีกลับไปเหมือนเดิม แต่งบประมาณก็หมด ทั้งๆที่ยังมีส่วนสำคัญมากที่ยังไม่ได้ทำ นั่นคือ หลังคาที่รั่วและคานที่รับนำ้หนักเป็นไม้เก่า พร้อมที่จะหักลงมา เราจึงได้ทำการช่วยเหลือในส่วนนี้ หลังทำปัญหารั่วหมดไป ตัวคานอาจจะดูแอ่นๆหน่อย แต่ไม้เป็นไม้ใหม่ แข็งแรงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ดังนั้นปลอดภัยแน่นอน ที่นี่ซิงค์และตัวแปลงไฟยังต่อไม่เสร็จ ให้เวลาอีกหน่อยก็จะเสร็จแน่นอน โรงเรียนนี้เราได้อนุมัติโต๊ะอนุบาล2ชุดเพิ่มเติมในช่วงลงพื้นที่ด้วย

5/7 โรงเรียนฉุ้ยมอ (โรงเรียนที่อาสาสมัครของเราพักตลอดการลงพื้นที่) : โรงเรียนนี้เราได้ช่วยปรับปรุงระบบไฟใหม่ ทำให้ตัวโรงเรียนสว่างและเก็บไฟฟ้าได้ดีขึ้น สิ่งที่เห็นชัดเจนจากการช่วยเหลือของเคแฟมคือพื้น ตอนนี้พื้นเป็นกระเบื้อง ทำความสะอาดได้ง่ายกว่าเดิมและไม่มีเสียงดังเวลาเดินอีกต่อไป ห้องครัวก็มีเตาแก๊สและหัวเตาเพิ่มอีกหนึ่งชุด ทำให้ทำงานได้ง่ายขึ้น

6/7 โรงเรียนลูกูดู : เราได้ช่วยปูพื้นเป็นพื้นกระเบื้อง สามารถทำความสะอาดได้ง่ายขึ้น ติดตั้งถังเก็บน้ำ2000ลิตร ตอนนี้โรงเรียนจึงมีนำ้ใช้มากพอในช่วงหน้าแล้ง และติดตั้งซิงค์ล้างจานให้ในห้องครัวเป็นสัดส่วนมากขึ้น

7/7 โรงเรียนบ้านแม่ระอาใน : การปรับปรุงระบบไฟทำได้ด้วยดี โรงเรียนนี้ได้ขอระบบอินเตอร์เน็ตด้วย เพราะสัญญานสามารถเข้าถึง การติดตั้งไม่มีปัญหา รั้วด้านหน้าก็ทำเสร็จเรียบร้อยเป็นอย่างดี

ระหว่างการก่อสร้างทุกอย่างไม่มีปัญหา ชาวบ้าน ครู ทหารร่วมมือกันเป็นอย่างดี คุณครูของในแต่ละโรงเรียนช่วยเหลือกันดีมาก ทำให้การก่อสร้างราบรื่นและค่าใช้จ่ายน้อยมากหากเทียบกับที่อื่นๆ เพราะคุณครูและทหารช่วยกันสร้าง และช่วยกันประหยัดค่าขนส่งเท่าที่สามารถทำได้
อนึ่ง เราได้อนุมัติเพิ่มเติมให้5ใน7โรงเรียนที่ต้องทาสีใหม่ให้ทาสีให้เสร็จสิ้น เราได้ทำการมอบสีในวันทำกิจกรรม หากแต่การดำเนินการทาสีในโรงเรียนอื่นๆยกเว้นฉุ้ยมอนั้น ทางแต่ละโรงเรียนจะไปจัดการเองต่อไป ไม่ยากค่ะ

ในส่วนของสิ่งของให้โรงเรียนนั้น เราได้ทำการมอบให้กับโรงเรียนในวันทำกิจกรรมหลัก นอกจาก5ใน7โรงเรียนที่ต้องการโต๊ะและเก้าอี้นั้น พวกเราคิดว่า ของให้โรงเรียนในปีนี้นี้ครอบคลุมทุกประเภท มีตั้งแต่ของที่ใช้เป็นสื่อการสอน หนังสือ ชุดเก็บของ เครื่องกีฬา เครื่องครัว อุปกรณ์ทำสวน อุปกรณ์ทำความสะอาด อาหารแห้ง เครื่องปรุง ยารักษาโรค และอื่นๆครบค่ะ
ส่วนของให้น้องๆ ถือกันไม่หวั่นไม่ไหวเหมือนเดิม โดยส่วนมากก็จะเหมือนกับทุกปี คือของที่ประเภทใช้ในการเรียน เช่นดินสอ สมุด สี ปากกา และอื่นๆ ประเภทของใช้ส่วนตัว เช่น เสื้อผ้า กางเกงใน ผ้าขนหนู สบู่ แก้วนำ้แปรงฟัน หมอน และอื่นๆ ประเภทอาหารแห้ง เช่น เส้นหมี่ วุ้นเส้น สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมในปีนี้คือ เราได้เพิ่มเติม รองเท้าบูทยาง เพราะคุณครูแจ้งว่า พื้นที่แถวนี้ ฤดูฝนเป็นโคลนมาก รองเท้าแตะพังตลอด เพิ่มร่มให้นักเรียนทุกคน เพราะคนที่นั่นแต่ละครัวเรือนไม่มีร่มใช้ เพิ่มกระเป๋าเป้นักเรียน และตัดข้าวสารที่แบ่งเป็นถุงๆให้นักเรียนออก เราให้เป็นของแต่ละโรงเรียนแทน โรงเรียนละ1กระสอบ เพราะน้องๆตัวเล็กมาก ปีที่แล้วเดินถือของแล้วก็ล้มแล้วล้มอีก เลยให้กับทางโรงเรียนไว้เลยค่ะ
เนื่องด้วยจำนวนเด็กของปีนี้น้อยลงจากตอนที่ทำการสำรวจ เราจึงได้เชิญน้องๆจากอีก2โรงเรียนในกลุ่มเดียวกัน คือโรงเรียนจกปก และห้วยไก่ป่ามาทำกิจกรรมร่วมกัน เรามีของมากพอมอบให้น้องๆ น้องๆจึงได้รับของเช่นกัน
ของมือสองปีนี้ก็มีจำนวนมาก โดยเฉพาะเสื้อผ้าผู้ใหญ่ ขอบพระคุณทุกท่านจริงๆที่ช่วยกันนำมามอบให้ เสื้อผ้ามือสองเรามีมากพอมอบให้7โรงเรียน ที่สำรวจ เพื่อแบ่งไปมอบให้คนในชุมชนของตัวเอง ทั้งยังมากเกินพอที่จะให้ชาวบ้านที่มาร่วมงาน และลูกๆเด็กๆตัวเล็กๆที่ยังไม่ได้เข้าเรียนในชุมชนอีกด้วย เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าปีต่อๆไปเราจะสามารถหาเสื้อผ้ามือสองได้มากพอสำหรับชาวบ้านทุกคนได้แบบนี้อีก

ในส่วนกิจกรรมอาจจะได้เล่ากันยาว เพราะเป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลงทั้งสำหรับเด็กๆ อาสาสมัคร ครู ทหาร ชาวบ้านทุกคน

วันแรกที่ขึ้นดอยไปพร้อมของ เราคิดว่างานวันนี้จะค่อนข้างง่าย เพราะเพียงแค่ขนคน ขนของ ไปให้ถึงที่หมาย/ แวะสำรวจดูการก่อสร้างที่ได้ทำไปของสองโรงเรียนระหว่างทาง/ และจัดแยกประเภทของและกางเต้นท์สำหรับทีมเท่านั้น หากแต่ปีนี้มีอุปสรรคหลายอย่าง ทั้งรถทับท่อน้ำของหมู่บ้านแตกหน้าโรงเรียน จำนวนของมือสองที่ได้รับบริจาคเยอะมาก และจำนวนรถ4วีลที่เรามีนั้นจำกัด ทำให้ต้องขนขึ้นลงหลายเที่ยว สถานที่เล็กการจัดแยกประเภทของสำหรับโรงเรียน ของสำหรับเด็ก และเสื้อผ้ามือสองทำได้อย่างลำบาก กว่าจะทำเสร็จก็พระอาทิตย์ตกดิน จนกระทั่งทีมทำอาหารทำเสร็จแล้ว ยังไม่ได้ตั้งเต้นท์กันเลย แต่เป็นเพราะทหารที่มาอาสาช่วยงานในครั้งนี้และทีมได้ช่วยๆกัน ทำให้วันแรกผ่านไปได้อย่างเหนื่อยอ่อน

วันต่อมาเริ่มวันใหม่ด้วยทีมทำอาหารเช้าตั้งแต่ตี5 แถวนี้ไม่ค่อยมีเสียงไก่ขันรบกวน แต่ทุกคนก็ยังตรงเวลา หัวหน้าทีมครัวจากฝั่งคุณครูคือครูแจ็คที่อยู่ช่วยเหลือพวกเราตั้งแต่ต้นจนจบงาน ทำให้งานของพวกเราง่ายขึ้นมาก เพียงแค่ทำตามที่ครูแจ็คบอก เราก็จะมีอาหารทุกมื้อพร้อมสำหรับทีม

วันนี้ก็มีการแบ่งทีมกิจกรรมที่นำเด็กๆจากสามโรงเรียนมาทำกิจกรรมร่วมกัน โดยมีเด็กประมาณ60คนมาร่วมงาน ถือว่าเป็นการซ้อมเตรียมความพร้อมก่อนงานวันใหญ่ในวันถัดไป ทีมกิจกรรมวันนี้ได้ค้นพบว่า เด็กที่นี่เล็กมาก และหลายคนที่ไม่สามารถพูดภาษาไทยกลางได้ พูดได้แต่ภาษากะเหรี่ยง ทำให้ยากต่อการสื่อสารเล็กน้อย เราจึงต้องคิดแผนการรับมือสำหรับพรุ่งนี้ ทีมทำอาหารก็ไม่มีปัญหา การทำอาหารมากขึ้นสำหรับเด็กๆอีก60คนอาจจะยากกว่าเดิม แต่ทุกอย่างราบรื่นตรงเวลา แค่มีสิ่งที่น่าแปลกใจคือ เมนูอาหารกลางวันที่แจกเด็กๆวันนี้คือข้าวซอย บางคนในทีมเรายังคิดว่าเผ็ด แต่สำหรับเด็กๆเมื่อเห็นไก่ชิ้นโตๆ เด็กๆกินกันหมดเกลี้ยงชาม แถมยังมาขอเติมอีกหลายคน ความเผ็ดไม่ใช่ปัญหาด้วยซ้ำ
กิจกรรมเพิ่มเติมที่ทีมกิจกรรมพาเด็กๆออกไปทำ นั่นคือการเก็บขยะในหมู่บ้านและรอบโรงเรียน จากที่พวกเราเห็นคือ พ่อแม่ ชาวบ้านแถวนั้น ไม่ค่อยใส่ใจเรื่องความสะอาด กินแล้วก็ทิ้ง ขอให้ออกนอกตัวบ้านเป็นใช้ได้ ตอนเริ่มต้น เด็กๆก็ไม่เข้าใจว่าจะให้ทำอะไร หลังจากนั้นการเก็บขยะก็กลายเป็นกิจกรรมที่สนุกมากไปซะงั้น คนในหมู่บ้านก็เริ่มเรียนรู้ที่จะช่วยกันเก็บกวาด ไม่ทิ้งเรี่ยราดด้วย

ทีมสำรวจการก่อสร้างก็ทำหน้าที่ในการออกไปตรวจเช็คการก่อสร้างที่เหลืออยู่อีก4โรงเรียน ส่วนทีมก่อสร้างในโรงเรียน ในครั้งนี้คือทาสีรอบโรงเรียน สีที่คุณครูเลือกคือม่วง-ขาว และเมื่อคืนก่อน มีคุณครูแจ้งว่าอยากให้ช่วยวาดโดราเอม่อน เราจึงสัญญาว่าจะทำให้คุณครู แต่เมื่อทาสีเสร็จวาดเสร็จทั้งโรงเรียนเรียบร้อย เราเพิ่งรู้ความจริงกันว่า คุณครูดาวที่ขอโดราเอม่อนไม่ได้เป็นครูประจำอยู่ที่โรงเรียน คุณครูบัวที่ประจำที่โรงเรียนจริงๆแล้วชอบมิกกี้เม้าส์ต่างหาก!!!!!! โถ่! คุณครู เดี๋ยวถ้าโรงเรียนคุณครูได้รับคัดเลือกเข้าโครงการเคแฟมอีกครั้ง พวกเราจะวาดมิกกี้เม้าส์ให้นะคะ
การแบ่งทีมทำอาหารเย็นของเกือบทุกวันนั้น ในปีนี้เราได้จัดต่างออกไป เพราะจำนวนห้องนำ้น้อย และอาสาสมัครเยอะ เราจึงเป็นปีแรกที่ใช้วิธี ‘กิจกรรมทุกอย่างต้องเสร็จประมาณบ่ายสาม-4โมงเย็น แล้วเราจะสลับกันทำอาหารและไปอาบนำ้’ ซึ่งจริงๆแล้ววิธีนี้เหมาะมาก ทำให้ภาระการทำอาหารไม่อยู่ที่คนใดคนนึง ใครว่างก็มาช่วยกันทำ
อีกสิ่งนึงที่ปีนี้ต่างไปคือ เรื่องการลดใช้แก้วพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง เพราะปีที่แล้ว เมื่อให้จำนวนแก้วพลาสติกใช้แล้วทิ้งจากวันงานที่แจกนำ้ดื่มให้เด็กๆเป็นปริมาณมาก ทำให้ปีนี้ พวกเราให้อาสาสมัครทุกคนนำแก้วรียูส และแก้วส่วนตัวของตัวเองขึ้นดอย ทำให้ปริมาณขยะลดลงอย่างน่าตกใจ ดังนั้นในปีหน้าเราจะทำแบบเดิมอีก รวมไปถึงไอเดียใหม่ที่เราอยากจะขอสปอนเซอร์ชาม/จานพลาสติกเมลามีนหรือสแตนเลส เพื่อใช้ในวันงานใหญ่จัดกิจกรรมของเด็กหลายๆโรงเรียนรวมกันและเลี้ยงอาหารเด็กๆ เพื่อที่จะลดการใช้ชามโฟมที่ใช้ครั้งเดียวทิ้ง หลังทำกินกรรมเสร็จ เราจะล้าง แบ่งมอบให้ทุกโรงเรียนเท่าๆกัน โรงเรียนจะได้นำไปใช้ในโอกาสต่อๆไป จะได้ไม่ต้องซื้อชามโฟมขึ้นมาเป็นขยะ ยากที่จะกำจัดอี

วันที่3ของกิจกรรม วันใหญ่ งานใหญ่ เล่นใหญ่แจกเยอะ ตามแผนงานของเราคือเด็กที่เข้าโครงการเคแฟมในปีนี้มี 7โรงเรียน 220คน แต่เนื่องด้วยจำนวนเด็กปีนี้น้อยลง เราจึงเชิญอีกสองโรงเรียน คือโรงเรียนจกปก และโรงเรียนห้วยไก่ป่า นำเด็กมาร่วมงานด้วย ซึ่งเด็กๆจะได้รับมอบของเหมือนกันทุกคน แต่สำหรับโรงเรียน เรามีเพียงชุดเครื่องมือช่างที่ได้สปอนเซอร์มาเพิ่ม มอบให้
พวกเรารู้สึกตื่นเต้นกันมากตั้งแต่คืนก่อน และยิ่งตื่นเต้นตกใจกันเข้าไปใหญ่เมื่อน้องๆโรงเรียนแรกมาถึงเช้ากว่าเวลานัด1ชั่วโมง ดังนั้นทีมกิจกรรมก็เริ่มวิ่งวุ่นกันไปหาน้องๆ จัดระเบียบ ที่ทางและเครื่องเสียงเตรียมไว้ น้องๆที่เพิ่งเคยเจอพี่ๆฝรั่งครั้งแรกก็ตกใจยืนงง ทำอะไรไม่ถูก แต่น้องๆ3โรงเรียนที่มาเล่นตั้งแต่เมื่อวาน กลายเป็นดูคุ้นเคยกันไปแล้ว ยิ้มกรุ้มกริ่มหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน
การแก้ปัญหาในเรื่องการสื่อสารที่เราพบตั้งแต่เมื่อวาน โชคดีที่หนึ่งในทีมของทหารหน่วยรบพิเศษที่อาสามากับเราสามารถพูดกะเหรี่ยงได้ จึงทำหน้าที่เป็นโฆษกภาษาที่สองตลอดงาน
เพื่อที่จะเลี้ยงอาหารให้พอสำหรับนักเรียน 9โรงเรียน+ ชาวบ้าน+ คุณครูและทีมของเรา ห้องครัวเล็กของฉุ้ยมอและทีมครัวทุกคนต้องทำงานกันอย่างหนัก นี่เป็นครั้งแรกที่มีงานใหญ่ขนาดนี้เกิดขึ้นที่นี่ ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นกันใหญ่
วันนี้เราทราบอยู่แล้วว่าครัวจะต้องทำงานอย่างหนักหน่วง เราจึงต้องให้ทีมครัวทีมใหญ่กว่าปกติ เพื่อให้มีแรงงานมากพอ จากการร่วมแรงร่วมใจของทุกๆคน ในที่สุดเราก็สามารถผลิตก๋วยเตี๋ยวมากกว่า 300ที่ แจกให้แก่ทุกคน
ตอนแรกเราก็แอบคิดไว้ว่า ถ้าอาหารไม่พอ เราก็ให้ชาวบ้านกินไปทั้งหมดน่ะแหละ แล้วทีมเราก็เดี๋ยวค่อยรวดเดียวรอบเย็นไปเลย เพราะสำหรับพวกเขาเค้าไม่เห็นเนื้อๆ ลูกชิ้นเยอะๆ และปริมาณเยอะๆแบบนี้บ่อยครั้งนักในชีวิต หรืออาจจะครั้งแรกด้วยซ้ำไป ดังนั้นสายตาที่เด็กๆและชาวบ้านมองอาหารนั้น เป็นอะไรที่น่าสนใจมาก สำหรับพวกเขา อาหารมื้อนี้มีคุณค่าและความหมายมากกว่าเรามากนัก แต่สุดท้าย อาหารก็พอสำหรับทุกคนค่ะ บางทีอาจจะเป็นเพราะพวกเราเหนื่อยเกินกว่าจะกินก็เป็นได้ แถมมีแค่15นาทีในการพักอีก เอาให้สุดไปเลยวันนี้
หลังจากอาหารกลางวัน เด็กๆเตรียมการแสดงไว้ให้เราดู 5ชุด ชึ่งช่วงนี้แหละเป็นช่วงที่สามารถซื้อเวลาได้ของทีมเรา เราจะต้องเอาของที่จะมอบให้เด็กๆมาไลน์ให้เป็นระเบียบ เตรียมความพร้อมให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเราทราบดีว่า การมอบของปริมาณเยอะขนาดนี้ให้แก่เด็กๆจำนวนเยอะขนาดนี้ ต้องใช้เวลา เราไม่อยากให้เด็กๆกลับช้าเกินไป เพราะการเดินทางบนภูเขามีเส้นทางลำบาก และหลังจากมอบของให้เด็กๆ เซ็ทของโรงเรียน เรายังมีเสื้อผ้าผู้ใหญ่มือสองมอบให้ชาวบ้านด้วย บางคนก็หยิบๆไปเยอะเกินไป มากกว่าคนอื่นเยอะ แต่โดยภาพรวม ชาวบ้านที่นี่เป็นกันเองมาก พอเราบอกให้ทุกคนแบ่งๆกัน ก็เป็นไปอย่างเรียบร้อยดี
ตกกลางคืนหลังจากงานใหญ่ พวกเราจึงจัดงานเลี้ยงเล็กๆของพวกเราบนดอยร่วมกัน ทั้งคุณครู ทหาร อาสาสมัครต่างโล่งใจที่ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดี

วันสุดท้าย หลังอาหารเช้า หน้าที่สุดท้ายของพวกเรา คือทำความสะอาดโรงเรียนให้สะอาดเอี่ยมยิ่งกว่าก่อนที่เราจะมา เรามารบกวนหลายวัน เราจะไม่ให้โรงเรียนลำบากกับเราอีก วันนี้มีเรื่องแปลก เด็กๆที่อยู่ในหมู่บ้านมาตั้งแต่เช้าตรู่ เหมือนจะรู้ว่าพี่ๆจะกลับกันแล้ว มาคลุกคลี ความกลัวคนตัวโตที่มีตอน3วันก่อนนั้นหายไปโดยสิ้นเชิง พอพี่ๆเริ่มทำความสะอาด น้องๆก็เข้ามาช่วยอย่างเต็มใจ พวกเราคิดว่า เป้าหมายของเราในการเป็นแรงบันดาลใจให้กับเด็กๆส่วนหนึ่ง ได้ประสบความสำเร็จและเห็นผลด้วยในเวลาไม่กี่วัน

ขอบพระคุณสปอนเซอร์ทุกคน ผู้บริจาคทุกท่าน อาสาสมัครจากหลายชาติหลากศาสนา ทหารหน่วยรบพิเศษที่มาอาสากับเรา คุณครูทั้งจาก9โรงเรียนสายห้วยไก่ป่าทุกคน คุณครูจากกศน.อมก๋อยที่ขึ้นมาช่วย ชาวบ้านทุกคน โครงการเคแฟมในปีนี้ จะไม่สามารถประสบความสำเร็จได้อย่างราบรื่นเพียงนี้ หากปราศจากความร่วมมือของทุกคน ขอบพระคุณมากๆจากหัวใจค่ะ

เดือนกุมภาพันธ์ -เดือนมีนาคม เราจะออกสำรวจพื้นที่ และคัดเลือกโรงเรียนที่จะเข้าโครงการเคแฟมในรอบถัดไป ครั้งต่อไป เราตั้งเป้าหมายไว้ที่พื้นที่ ‘แม่ฮ่องสอน’ หากท่านมีโรงเรียนในดวงใจแนะนำ ขอให้อินบ็อกคุยในเพจ Facebook : Kharma Family -KFAM หรือ nion@kharmafamily.com ส่งรูปส่งข้อมูลโรงเรียนให้เราพิจารณาได้เลยค่ะ

ประกาศโครงการรอบต่อไป ตุลาคม 2020 ตอนนี้จบโครงการรอบปี2019-2020อย่างสมบูรณ์ค่ะ ขอให้ส่วนบุญส่วนกุศลที่ท่านได้ทำในครั้งนี้ ไม่ว่าจะศาสนาและชาติใดก็ตามแต่ ส่งผลให้ทุกคนประสบแต่ความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไปกว่าเดิมค่ะ ตอนนี้แยกย้าย กลับไปทำหน้าที่ของตัวเองและหาตังมาทำเคแฟมกันรอบปีถัดไปกันเยอะๆนะคะ~ ขอบคุณมากค่า~

Developing School Infrastructures and Improving Local Students' Well-being in Tambon Mae Tuen 2018-2019

Supporting schools in Lopburi province and Ethnic House Project in Chiang Rai 2017-2018

A Kharma Family project run in cooperation with the Psychological Operations Battalion.

“Sharing Not Separate” Project in Lopburi

Kharma Family and the Psychological Operations Battalion realized that there are many schools in the central region area that are close to our eyes and yet are in desperate need of assistance. Due to their location and small size, they went under many people’s radar until now.

We went in to assess the schools and the communities’ needs as well as the urgency for each task. We found that the communities in these areas are extremely poor and also that we will require assistance from more volunteers in order to help as best as we can.

As such, we’re going to reach out to bigger companies to gather more volunteers while assuring them that the area is completely safe. We want to provide the children with the education they need and a better quality of life.

Project [1/6]: Baan Klong Gade School in Lopburi

Project [2/6]: Baan Nhongbua School in Lopburi

Project [3/6]: Baan Toongtong School in Lopburi

Project [4/6]: Baan Dongklang School in Lopburi

Ethnic House Project in Chiang Rai

Project [5/6]

This ethnic house was intended to be used as a shelter for the 32 middle school and high school hill tribe children who needed a place to stay to ease their travel to school located down hill in the city.

Due to extreme poverty, the children lack food, shelter, and transportation to school as well as back home in the mountains during school break, which is crucial since they need to help their parents with work.

The owner of this ethnic house is a hill tribe couple who runs a coffee shop as their main source of income. However, the coffee shop was closed down in early 2017 and now their meager income is from a small farm that switches between growing mushrooms and vegetables to raising pigs, fish, ducks, and chickens, depending on the season. The amount of rice alone needed to feed the children costs about 2,000 Baht per month.

While the area is quite small, Kharma Family believes that helping these children and parents will create a children’s shelter that will last for generations.

As such, we are considering to help with further construction of a farmhouse that could be used to grow more mushrooms and raise more chickens. However, we will only do so if the hill tribe members agree not to have more children until they’re more ready financially.

We’ve also worked with many sponsors to help supply stationery, school supplies, toys, cleaning supplies, and all sorts of seeds and gardening tools.

Life Mentor Program

Project [6/6]: Life Mentor Program Year 2

Our annual projects will change each year depending on where we believe we can have the greatest impact; we want to help those most in need.

This is why we'll be focusing on the southern regions for the foreseeable future. This is an area that has extreme poverty and educational problems. We believe too many innocent lives are being lost and want to help as much as we can.

Special project located in border south of Thailand 2016-2017

A Kharma Family Project Run in cooperation with the Santisuk Special Force.

Let us take this chance to thank the Santisuk Special Unit for supporting this project and making a huge effort to ensure our safety when we are in the region. We also want to thank the family members of KFAM who work so hard and give their time and hard work for free. And thank you to all of our sponsors and volunteers. Without your help, we wouldn't be able to get this project off the ground and make a difference in people's lives.

After all, helping people is what KFAM is all about. So let's really go for it this year. More than 800 people are waiting for the chance to transform their lives with our help. Let's not let them down.

Special project located in border south of Thailand 2015-2016

A Kharma Family Project Run in cooperation with the Santisuk Special Force.

In order to reach our goals, we listened to what the problems are within the community and asked what is needed. We can then focus on these four main categories.

A: Construction: toilets, dorms, classrooms, kitchen etc. What comes first depends on what is needed most.
B: Collecting learning tools for schools: study materials, sporting equipment, book corner for kids, etc.
C: Essential items for kids: books, stationeries, underwear, bras, towels, pillows, toothbrush, detergent, soaps, etc.
D: Group activities: group construction of the site followed by a big cleaning day, a sports day and ongoing, career advice and training. How this process works depends on what is needed in each area.

A, B and C are clearly practical issues in which we need direct help and sponsors to provide materials. However, we think D and the activities are vital for winning hearts and minds.

But first we need volunteers who are willing to go into the community and work with the locals. We have to educate and demonstrate a better way of life for them. Without dedicated volunteers on site, this project will not be effective in the longer term.

Over the last two years (2014-2015) of this special project, we researched a total of 20 schools and six women's groups to better understand what, where, and how should we help.

2014: we helped four schools, which benefited directly more than 1,000 young learners and their families. The fantastic results of the project amazed everyone, including us.

2015: we are trying to help eight groups in total: four schools, one women's group and three groups of children from other schools. We are confident we will even surpass the great results we had last year. We have challenged ourselves and now we just need your help to meet this challenge.

2016
In cooperation with the Santisuk Special Task force, we will be building on the work of 2015 by helping build facilities for the Tadika school including partitions and windows in current buildings. We also plan to provide new facilities for classrooms and help in other nearby schools with educational games and activities.

Measuring the success of our 2014-2015 project

Following our project in the southern border regions of Thailand in 2014, we quickly noticed an improvement in the quality of life for people in the area. This was the result of the construction of four schools, one girl’s dorm, one boy’s dorm, one bathroom (with three toilets inside), one classroom and one playground. These buildings should last for at least the next 15 years and provide the necessary shelter, amenities and tools children need in order to improve academically as well as to live a better life. The new dorm has provided the children with clean, safe accommodations, and they now have proper toilets and a proper classroom for their studies.

We also provided the children with a reading corner filled with books and board games, so that they can play and learn together and foster positive relationships, and use their time wisely to learn. This has helped with their education and study. We found that by listening to what the children had to say we boosted their confidence and sense of self. This is an important part of supporting their growth as valued members of their community. A confident community is more likely to flourish.

Part of the 2014 project included the donation of several pieces of sporting equipment which proved to be very popular with all of the local children. They started games of volleyball and football immediately after receiving the sporting goods.

Our supplies of towels were also met with great enthusiasm which humbled many of the volunteers who were reminded that, in such areas of poverty and conflict, even a small amenity like a towel is considered a luxury; the children had previously been using simple sarongs to wipe themselves clean.

Looking back, we now know that the kids were scared of us, not knowing who we were or what our intentions were. For most children there, it was the first time they had ever met foreigners. But once we started introducing ourselves and participating in activities with them, it didn’t take long for all of us to bond. The kids were interested in who we were, and curious to find out how they too could help others as we were helping them. They asked us about what they should study, and told us that they wanted to learn English in order to be able to communicate with us better.

Villagers and military volunteers helped with the construction; working alongside such a motivated group of people was a meaningful experience for us all. Even though we didn’t speak the same language, we shared laughter and smiles. Everyone knew that we were all in this for the same purpose - to help enrich the quality of life of those who needed it most. Food was provided by our team of military volunteers, who joined forces with the ladies of the village. There was a language barrier to begin with but, once the women knew that our male volunteers didn’t mind helping with kitchen work, everybody started to work together and the women went from being scared of talking to our volunteers to asking for help. They loved getting the men to help carry heavy pots and cook vegetables, and what started as a quiet kitchen turned into a lively team cooking and laughing together.

Many kids and villagers told us that what they enjoyed the most about our visit was the fact that we spent time conversing and eating together. Most of the children have had to make their own lunch since they were 12 years old; their parents work in Malaysia and don’t have time to cook for them, let alone eat with them. This is also why so many kids live at school, because living at home would mean living alone. As simple as our lunch may have been, it brought the whole community together. We all know the joy that comes from eating with our loved ones, but we couldn’t have anticipated how much it meant to them. It made us realize how many things that we hold dear are in fact the things that these children have been deprived of.

Since 2014, none of the schools we’ve built have been attacked and, more importantly, none of the children or teachers in the community have been threatened by insurgents. There has also been more dialogue with the military, allowing for a stronger relationship to be forged. Previously, women and children were afraid to talk to soldiers because of anti-military propaganda, likely produced by terrorists. The villagers told us that they had never imagined outsiders would care so much about their wellbeing, and that they were very thankful to the soldiers for taking us there. They said they could see their community becoming stronger and their children doing better in school.

During one of our research trips in mid-May 2015, we went back to check on one of the schools we had helped, since there had been more than 30 bomb attacks in the area during the previous weeks. However our school had not been targeted and the children were thriving.

The success of our project came from hard work and forward planning, but even then we faced many obstacles along the way, including things beyond our control. For this project, we spent a year researching the villagers, their living conditions and how we could help them, two months gathering the funds needed to make everything happen, two more months constructing schools, and another week arranging activities in the village in order to create a positive impact for everyone.

There were a range of cultural problems we faced while trying to reach our goals. We had several issues with the head of the private religious school. Initially we were assured that the religious teachers had no problem with the children doing activities and playing sports with us, as long as the boys and girls didn’t touch each other. He also agreed that military volunteers could enter the women’s area, in order to carry out repairs in the girls’ dorm. We agreed that the boys and girls would sit separately and that, even during activities, we would make sure that the boys and girls didn’t have any physical contact. However once the games had started, teachers from the school sent word that activities such as singing and dancing had to stop and that the children were only allowed to sit, and had to do so without smiling. The children were worried about being punished after we had left so we had to curtail our activities.

There were also problems when it came to construction, with many local men refusing to help out while being willing to take handouts and donations. We had to get across the message that this was a community project, so we needed the full help of the local people to work towards bettering the lives of local children. Most of the local women and children appreciated we were there to help but unless we are able to involve more local men in the future, we will face problems meeting our goals and engaging communities. Without the men’s help, we’ll be reliant on the military to bring in donated goods and help with the construction projects.

It was clear to us that the people in this region are in desperate need of our help. This is exactly why we would like to continue to work even harder in the region, in order to reach more people. We want to let them know that they’re not alone in their struggles and that we will help them as best as we can. The results of our efforts will also play a huge part in helping us determine which projects are best for us to support in 2016.

We can’t stress enough the importance of being aware that the South Thailand Insurgency is an ongoing conflict. The situation has worsened greatly with outbreaks of terrorism carried out by various groups. Bombings have intensified and innocent lives have been lost. People live in dilapidated houses without proper clothing, food and other amenities that everyone should have access to. What’s more, the fact that many of the charities and agencies have scaled back their activities for the safety of their staff means that few outsiders know what is happening in the region. Everyday, people face violence and chaos that crushes their spirit and sinks the regional economy even further. If we don’t help them, then who will?

We interviewed four girls in the village to see what they had to say about our schemes:

Fahmesabela Torloh: I know we are no longer the most needy school, but I really dream about Kharma Family coming back to see us again. Please come back. I’m studying hard and I want to get a good education and go to university. I know we’ll meet again someday.

Nawal Yeekaseng: I really enjoyed the activities we’ve done together. There has never been a thing like this before. What I like the most is the fact that we all could sleep better. But we girls can’t help but feel a bit jealous of the great boys’ dormitory that you built. But every time we feel jealous, we remind ourselves that we’re lucky to be sleeping on the comfy mattresses. We’re so thankful.

Mariyam Daleng: I would love for you to come visit us often. Most of all, I enjoyed all the activities we did together. We love all the stuff you have given us, especially the study materials, but we loved the activities even more! We never could have imagined that there was someone out there who really cares about us.

Sitifatimih Leunartae: I love the study materials and volleyballs. When we played volleyball together, it felt amazing. I remember you also gave us badminton racquets - but the girls never got a chance to play with them, as I’m pretty sure the boys broke them. Next year we will also have a badminton class, and we all have to have our own racquet. It would be great if you can come again so that we can all play badminton together.